علی تیرزن: وقتی نخستین شماره عصر اوز در بهمن ماه سال 1379به همت افکار بلند و اندیشه های متعالی فرزندان این آب وخاک منتشر شد مورد استقبال خوب شهروندان واهل قلم وکتاب قرار گرفت و برای شهر وبخش اوز فرصتی پیش آمد تا این نشریه نوپا انعکاس دهنده واقعیت هاو نیازها وبیان کننده اولویت های توسعه و عاملی برای وحدت وهمدلی ، ایجاد فکر واندیشه های نو، کمک به آگاهی بخشی جامعه ، امید به داشتن دانایی وتوانایی جوانان وتلاش برای توسعه فرهنگ محلی ومنطقه ای باشد که در گذر زمان عصر اوز به دست تدبیر وهمت گردانندگانش به همان نیت ماندگار و پابرجا ماند واکنون پس از شانزده سال انتشار بی وقفه با اهداف متعالی خود به جایگاهی رسیده است که اندیشه هایش در سرتاسر منطقه ریشه دوانیده است و ثمره اش در قالب نهادها ، انجمن ها، گروها و تشکل های اجتماعی ، علمی ، فرهنگی و ادبی به صورت فعالیت حضوری یا فعالیت در شبکه های اجتماعی در جامعه مشارکت جدی دارند . اما این نشریه در این شانزده سال گذشته در کنار پیش برد اهداف عالیه خود با انبوه سختی ها و  مشقت های خود ساخته یا ناخواسته هم روبرو بوده است که به لطف سخت کوشی ودرایت دست اندر کارانش چه آنانکه همچنان از حضورشان بهره مندیم وچه آنانکه دیگر سعادت همراهی با آنها را نداریم توانسته است در صفحه تاریخ خبر وخبر رسانی مکتوب این شهر همچنان پایدار بماند وبا تفکرات پویا وبالنده اش به عهدی که از همان اولین شماره با مخاطبان خود بسته است وفادار باشد .

عصر اوز در این سالهای پشت سر گذاشته شده همواره کوشیده است خود را متعلق به همه مردم این بخش وحتی فراتر از جغرافیای منطقه بداند و با پایبندی به چهارچوب قوانین مطبوعات کشور بدون وابستگی به جریان یا گروه خاصی در پرورش جوانان پویا وتاثیر گذار درجامعه و بازتاب خواسته های عمومی مردم پیش قدم باشد و تنها در این راه گام بردارد اما آنچه مهم و حائز اهمیت است وباید گفت این است که در عصر جدید و دنیای رسانه ای امروز که اطلاع رسانی در آن نه به روز که به ثانیه ها شده است نشریات محلی وبالطبع  عصر اوز با همه باور هایش برای ماندگاری و ادامه راه قطعاً به تلاشی مضاعف نیاز دارند چرا که  در این برهه از زمان نشریات محلی و حتی نشریات چاپی سراسری کشور هم به واسطه سرعت اخبار واطلاعات رسانه های مجازی و شبکه های اجتماعی با تهدید روبرو شده اند ودر این میان نشریات محلی با تهدید بیشتر به واسطه عدم پشتوانه و ضعف مالی ، کمبود نیروی کار حرفه ای ، برآورده نشدن خواسته های خبری مخاطب ، بهرمند نبودن از بسته های حمایتی دولتی در منطقه همچون چاپ آگهی های انحصار وراثت و آگهی های اداره ثبت واسناد واملاک و مواردی از این دست روبرو هستند که متاسفانه اینگونه مسایل ممکن است در دراز مدت به نوعی وجود نشریات محلی ما در جامعه را کم رنگ و تضعیف و گاه با بحران روبرو سازد که عصر اوز می تواند برای حل این معضلات موجود و اجتناب ناپذیر به جهت استمرار ، پویایی و خواست مخاطبان خود موضوعات ورویدادهای حوزه گستره جغرافیایی منطقه ، تولیدات خبر و گزارش و تحلیل های

منطقه ای، انعکاس واقعیت های فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی را بیش از پیش مدنظر قرار دهد و باورها و اندیشه های فولکلور منطقه را بیشتر از قبل پوشش دهد و بکوشد در ورود به هفدهمین سال فعالیت خود از تنگناهای موجود و سایه سنگین فضاهای مجازی بر نشریه بکاهد و به حداقل برساند و همچنان حضوری پررنگ و با نشاط در جامعه داشته باشد که قطعا در چنین شرایطی است که عصر اوز خواهد توانست آینه وفادار رخدادهای اجتماعی، سیاسی ، فرهنگی و ورزشی منطقه باشد ودر گردش اطلاعات محلی و منطقه ای نقش موثر خود را همچنان ایفا نماید چرا که بدون تردید نشریات محلی یکی از ارکان مهم توسعه و تعالی جامعه هستند و ارزش وجود عصر اوز به عنوان اولین و قدیمی ترین نشریه رسمی و مکتوب این شهر در تحولات منطقه غیر قابل انکار است و از رهگذر نوشتن مکرر در اینگونه نشریات است که توسعه همه جانبه جامعه امکان پذیرو ممکن خواهد شد. در ورود به هفدهمین سال انتشار مجموعه دست اندرکاران نشریه عصر اوز از سردبیر گرفته تا شورای سرپرستی وشورای نویسندگان و کارکنان براین باورند که تلاش برای ماندگاری این نشریه کار یا شغل یا سرگرمی نیست بلکه یک تکلیف اجتماعی ویک رسالت بزرگی است که بر دوش احساس می شود وبی شک با حمایت و همرای از سوی خوانندگان و شهروندان شراره های شوق ماندگاری و پایداری عصر اوز روشن خواهد ماند و قلم ها وقدم ها برای نوشتن و تلاش مضاعف پربارتر و پایدارتر خواهد ماند.

  نگارنده در بدو ورود به هفدهمین سال انتشار نشریه به این امر معتقد است هرسال که به عمر عصر اوز  افزوده می شود برگی به دفتر اعتبار و اندیشه های مترقی مردم این منطقه اضافه می شود و به قوام ودوام نشریات چاپی این شهر امید ونشاطی نو وتازه می بخشد و این نشریه درراستای تاثیرات اجتماعی خود در هفدهمین سال حضورش با وجود کمبودها و نیازها خواهد کوشید با تدیبر ، درایت ، مدیریت و ظرافت ، متحد و منسجم تر شود و با اخبار امید بخش و مطالب جالب و خواندنی همچون گذشته سهمی در اگاهی بخشی مردم این منطقه داشته باشد و ان شا الله ما نیز باتوان و انگیزه مضاعف همچنان با شما خواهیم بود و باصدای رسا اعلام می کنیم که ما آمده ایم تا برای شما بمانیم و خواهیم کوشید بنیان خود را که بر وحدت ، خود باوری ، امید آفرینی و اطلاع رسانی بوده است حفظ کنیم و رسالتی که در این سالهای گذشته بر دوش داشتیم ادامه دهیم، رسالتی که بدون هیچ چشم داشتی می توان آن را فقط شانزده سال عاشقی نامید .