اجرای پروژه سلام کتاب 5 با حضور نویسنده معاصر فریبا وفی دراوز
به همت کتابخانه بانو وکودک و نوجوان عصر اوز و با حمایت فوزیه خضری ازبانیان وحامیان کتابخانه وعایشه فقیهی پور پروژه سلام کتاب 5 با حضور نویسنده ی شهیر معاصر در تاریخ 14 و15 اردیبهشت در دانشگاه آزاد اسلامی مرکز اوز برگزار شد.
برنامه های این پروژه در3 بخش شامل: 1-جلسه نقد وبررسی کتاب پرنده ی من 2-نشست با اعضای شورای سرپرستی عصر اوز وکارکنان،اعضای کمیته ها ی نشریه،مسئولین وانجمن های ادبی منطقه 3-کارگاه داستان نویسی بود .
در جلسه نقد وبررسی کتاب پرنده ی من که با حضور 50 نفر ازعلاقه مندانی که کتاب مزبور را مطالعه کرده بودند در ساعت 17:30 دوشنبه 14 اردیبهشت برگزار شد،ابتدا بیوگرافی فریبا وفی به شرح زیر اعلام شد:
فريبا وفي در سال 1341 در تبریز به دنیا آمد. از نوجوانی به داستاننویسی علاقهمند بود و چند داستان کوتاهاش در گاهنامههای ادبی، آدینه، دنیای سخن، چیستا، مجله زنان منتشر شد. اولین داستان جدی خود را با نام «راحت شدی پدر» در سال ۱۳۶۷ در مجله آدینه چاپ کرد. به گفته خود وی، هنوز جرئت نکرده بود نام کامل خود را در پای داستانش بنویسد. وفی این داستان را «خودجوشترین» داستانش میداند. فریبا وفی استادان تأثیرگذار بر کارش را احمد پوری ، رحیم رئیسنیا، زندهیاد واعظ، غلامحسین فرنود، کاظم فیروزمند و آقای میرصادقی برمیشمارد.
نخستین مجموعهٔ داستانهای کوتاه او به نام «در عمق صحنه» در سال ۱۳۷۵منتشر شد و دومین مجموعه، با نام «حتی وقتی میخندیم» در سال ۱۳۷۸ چاپ شد
نخستین رمان او «پرنده من» در سال ۱۳۸۱ منتشر شد که مورد استقبال منتقدین قرار گرفت. این کتاب برنده جایزه بهترین رمان سال ۱۳۸۱، جایزه سومین دوره جایزه هوشنگ گلشیری و جایزه دومین دوره جایزه ادبی یلدا شده است و از سوی بنیاد جایزه ادبی مهرگان و جایزه ادبی اصفهان مورد تقدیر واقع گشته است.
رمان سوم او «رویای تبت» که در سال ۱۳۸۴ منتشر شد و چندین جایزه از جمله جایزه بهترین رمان هوشنگ گلشیری و مهرگان ادب را دریافت کرد و تا سال ۱۳۸۶به چاپ رسید.
سایرآثارفریباوفی:مجموعه داستاندر عمق صحنه (1375)، حتی وقتی می خندیم (1378)رمان:پرنده من (1381)، ترلان (1382)، رویای تبت (1384)، رازی در کوچه ها (1386).
فریبا وفی دراین جلسه اظهار داشت برای اولین بار که برای پروژه دعوت شدم پرسیدم اوز کجاست؟ گفتند که اوز شهری است درجنوب فارس که نشریه ای به نام عصر اوز وکتابخانه های متعدد دارد گفتم چه خوب که اوز را با کتابخانه اش معرفی می کنند.
دراین جلسه مهراب احمدی کارشناس ارشد ادبیات نقاط قوت کتاب پرنده ی من را شامل توصیف زیبا وجذابیت برای خواننده برشمرد وعدم رعایت دقیق اصول دیالوگ واستفاده ازبرخی عبارات را به عنوان نقطه ضعف برشمرد.آرزو صالح نژاد پرنده ی من رابرقراری توصیف زندگی از دید زنانه دانست که امیر شوهر راوی علیرغم این که خودش را روشنفکر نشان می داند رفتارش خیلی عامیانه بود. وی گفت:توالی زمان را درداستان گم کرده بودم.ابراهیم احمدی داستان را توصیفی اززندگی دانست که به طلاق عاطفی نزدیک شده وداشتن بخش های کوتاه ازداستان درجذب مخاطب موثر بوده وپرسید آیا داستان ازسبک خاصی پیروی می کندیا ناشی ازخلاقیت نویسنده است؟
فتحیه فتحی گفت: راوی داستان بیشتر اتفاقات در ذهنش بود که در عالم واقع هم وجود دارد.امیر دنبال این بود که به زندگی مجردی برگردد.چرا برای راوی داستان نامی انتخاب نکردید؟
نظام الدین مقدس از نویسندگان وانجمن ادبی خنج اظهار داشت: رمان تاثیری از کندرا دارد ودر رمان اتفاقات خاصی اتفاق نمی افتد وبیشتر دیالوگ ورفتن به گذشته و حال است ومعتقد بود نباید تاکید افراطی بر اصول داشت.
حسانه قاضی زاده،شمس القمر زرگرنژاد،فهیمه ملایی،پروین صالحی،اشرف بارضایی،محمد خواجوی وسایر حاضرین نیز مطالبی را بیان داشتند.
فریبا وفی اظهار داشت: درنویسندگی اصول مهم است اما استعداد وحس اهمیت بیشتری وباید درنوشتن وخواندن استقامت داشت.ارتباط نوشتن با زندگی نیز مهم است .اوز باید برای خودش داستان داشته باشد.شهر بدون ادبیات هویت ندارد.صداها را می توان ازطریق دنیای مجازی رساند.در رمان نباید دنبال فرمول خاصی بود و استفاده برخی ازکلمات دررمان ضعف نیست.این کتاب به 5 زبان ترجمه شده ومسایل مشترک عموم زنان است.
نشست ساعت 22 که به علت تداخل با مراسم بزرگداشت مقام استاد در لار،برخی ازمسئولین نتوانستند حضور یابندبا حضور 45 نفراز علاقه مندان،مسئولین ومحبی سخنگوی شورای شهر رسمیت یافت.پس از اعلام تاریخچه ای ای ازپروژه های یک تا 4 توسط فتحیه فتحی از بانیان کتابخانه بانو وکودک ونوجوان ، عبدالعزیز خضری رئیس دانشگاه آزاد ضمن تقدیر ازحضور خانم وفی درپروژه ،به عنوان میزبان مقدم حضار را گرامی داشت وآمادگی دانشگاه آزاد را برای برگزاری مراسم فرهنگی اعلام داشت.
احمد خضری سردبیر عصر اوز تاریخچه وتشکیلات عصر اوز را بیان ومعرفی کرد.فروغ هاشمی رئیس اداره فرهنگ وارشاد اسلامی اوز نیز با خوش آمد گویی ،حضور خانم وفی را به فال نیک گرفت.
فریبا وفی با اظهار خوشحالی از حضور درجمع،احساس خود از مردم شهراوز را عشق وعلاقه مردم به شهر دانست. که به همین مناسبت فرشته سلمانپور متن ادبی درتایید این احساس قرائت کرد.درادامه جلسه صدیق پیرزاد،مسعود کراماتی ،علی تیرزن،بهرام رفیعی،سعید کراماتی ،محمد خواجوی،رضایی رئیس آموزش وپرورش،مقدس ازخنج وزارع مسئول کتابخانه عمومی مواردی را مطرح کردند.
در پایان نشست لوح تقدیر و5 جلد کتاب از نویسندگان اوزی به فریبا وفی اهدا شد واز خدمات الهه مرادی وآنا حسینی نیز با اهدای لوح وهدایایی تقدیر گردید.
در کار گاه داستان نویسی که صبح سه شنبه 15 اردیبهشت با حضور 25 نفر از علاقه مندان به داستان نویسی برگزارشد،آثار وداستان های:عبدالمجید حلاجی،فهیمه ملایی وبازیار از لار قرائت شد وپس ازاظهار نظر صالح نژاد وحسنا قاضی زاده ،فروغ هاشمی،احمد خضری،زرگر نژادو سایر حاضرین،فریبا وفی با ذکر نقاط قوت وضعف آثار مطرح شده،حضار را به نوشتن و استقامت درنوشتن تشویق کرده وبا ذکر تجربیات خود،اعلام کرد حس نویسنده وخواننده درداستان ازاهمیت خاصی برخورداز است.
کم حرفی ازخصوصیات میهمان بود اما سخنانش پر محتوا بود.
دربرگزاری این پروژه علاوه برحمایت های فوزیه خضری وپشتیبانی شورای سرپرستی عصر اوز،ابراهیم احمدی به عنوان مدیر پروژه،آرزو صالح نژاد،آنا حسینی،فایزه طیوری والهه مرادی کتابداران کتابخانه ،حمیرا نامدار،مریم سمیعی وطاهر قاضی زاده نقش داشتند.
همکاری ومساعدت صمیمانه وهمه جانبه عبدالعزیزخضری ریاست دانشگاه آزاد اسلامی،مهندس ناصر خضری مدیر امور دانشجویی وسایر مدیران وکارکنان دانشگاه آزاد قابل تقدیربود.
وفی در روز اول پس ازحضور دراوز از دانشگاه آزاد،دانشگاه پیام نور،عصر اوز کتابخانه بانو وکودک ونوجوان عصر اور،موزه مردم شناسی وبرکه های روبروی پیام نور بازدید کرد وبسیار مشتاق بود با مردم شهر هم سخن شود.
نویسنده میهمان بابدرقه دست اندرکاران پروژه ساعت 12 ظهر سه شنبه به لاررفتند تا به تهران پرواز کند اما با کنسل شدن پرواز لار-تهران ،مجبورشدیم بلیط پرواز شیراز- تهران تهیه کرده وپس ازعزیمت به شیراز،پرواز از طریق فرودگاه شیراز انجام شد و ساعت 24 به تهران رسید.
گزارش: ابراهیم احمدی
عکس از: حمیرا نامدار وفایزه طیوری
برگرفته از سایت اوز امروز
عصر اوز می خواهد آئینه تمام نمای افکار عمومی باشد.