پیشرفت در اوز محسوس و مدیون تلاش نیروهای فرهنگی و اجتماعی است
ابراهیم احمدی: کسانی که 42 سال قبل(سال 1354) و افتتاح بیمارستان امداد اوز زیر نظر شیر و خورشید سرخ وقت(هلال احمر) را به یاد دارند، نمی توانند از کنار نام بیمارستان بدون ذکر نام دکتر محمود دادوند رئیس وقت بیمارستان بگذرند. لارستان بزرگ آن زمان شامل 5 شهرستان کنونی: لارستان، لامرد، مهر، خنج و گراش بود و بیمارستان امداد اوز با ریاست دکتر دادوند به عنوان دومین بیمارستان شهرستان، به بیماران منطقه خدمات بهداشتی درمانی ارائه می کرد.

بارها از همکاران بیمارستان( به ویژه آقای عبدالعزیز خضری مدیر اسبق بیمارستان) و شهروندان تلاش های آقای دکتر محمود دادوند برای راه اندازی بیمارستان و مدیریت قوی وی شنیده بودم و به عنوان نیروی بهداشتی درمانی بسیار مشتاق بودم از نزدیک با ایشان گفت و گویی داشته باشم اما میسر نمی شد. نوروز 95 و دید وبازدید های نوروزی این فرصت را فراهم کرد تا بتوانم دکتر دادوند را از نزدیک زیارت کنم. هفتم فروردین و در اولین روز از همایش روز اوز، آقای ساسان پیرزاد اطلاع دادند که آقای دکتر در منزل ایشان حضور دارند که به اتفاق آقای عبدالعزیز خضری به دیدار دکتر رفتیم. با هم گفت و گوی دوستانه خود را با دکتر محمود دادوند متخصص اعصاب و روان ساکن آمریکا مرور می کنیم اما لازم است مراتب سپاس خود را از آقایان احمد و ساسان پیرزاد و خانواده برای فراهم کردن زمینه این گفت و گو اعلام دارم. دکتر محمود دادوند خود را متولد اول آذر 1321 اوز معرفی می کند که پس از اخذ مدرک پزشکی عمومی مدتی در مطبی در شیراز مشغول به کار می شود اما می بیند که بسیاری از بیماران مشکل مالی دارند و رایگان آن ها را ویزیت می کند و حتی هزینه داروی آنان را می پردازد و از همان زمان متوجه می شود که نمی تواند با بیماران رابطه مالی داشته باشد. پس از راه اندازی بیمارستان امداد اوز و انجام حدود 3 سال مسئولیت خدمات همزمان پزشکی و ریاست بیمارستان که مراجعین و کارکنان از آن به نیکی یاد می کنند، بر عهده می گیرد در 23 مهر 1357 به آمریکا می رود و در دانشگاه فیلادلفیا در ایالت پنسیلوانیا در رشته تخصص اعصاب و روان ادامه تحصیل می دهد. پس از فارغ التحصیلی یک سال دوره فوق تخصص ادامه می دهد. وی از سال 1990 تا پایان 2015 در دانشگاه محل تحصیل(هانمن) به صورت پاره وقت و بیمارستان ایالتی پنسیلوانیا و کلینیک خیریه مشغول به خدمت بوده است. از ابتدای سال 2016 بازنشسته شده اما به درخواست این مراکزدرمانی خدمت خود را ادامه داده، امسال سعی می کند خود را بازنشسته کند. وی می گوید در آمریکا هم سعی کرده با بیماران رابطه مالی نداشته باشد و حق الزحمه خود را از مراکز درمانی دریافت کند.
دکتر محمود دادوند 3 فرزند به نام های: بابک، لیلا و روزبه دارد. بابک و لیلا متولد ایران و روزبه متولد آمریکاست. بابک در رشته جراح عمومی و پلاستیک تحصیل کرده است و همسرش ایرانی(دکتر پریا حصوری) است. لیلا هم پزشک است و روزبه در رشته کارگردانی سینما تحصیل کرده است. وی دارای 3 نوه از دکتر بابک به نام های ایرانی: آرمان، آیدین و شیدا می باشد.
دکتر امهانی زمانی همسر دکتر دادوند نیز از اساتید فیزیک وشیمی است که از دانشگاه پنسیلوانیا فارغ التحصیل شده و استاد همان دانشگاه بوده و بازنشسته شده است. وی می گوید در منزل با همسرو فرزندانم با زبان اوزی صحبت می کنیم و کتب ایرانی برای تسلط بیشتر بر زبان فارسی برای فرزندانم تهیه کرده ام اما صحبت های فرزندانش لهجه دارد.
دکتر دادوند تلاش های صورت گرفته در اوز را ستود و چندین بار گفت به عنوان یک اوزی از خدمات یکایک دست اندرکاران عرصه های اجتماعی و فرهنگی سپاسگزار است. وی افزود: هروقت برای مدت محدودی به اوز می آید شاهد تغییر و تحولات زیادی در شهر است و می بیند که اوز عوض شده است.
وی سیاست های حزب دموکرات و اوباما را در ارتباط با ایران مثبت تر از سیاست های حزب جمهوری خواه دانست و اظهار امیدواری کرد با انتخاب هیلاری کلینتون روابط 2 کشور بهتر شده و امکان رفت و آمد تسهیل گردد. از او در مورد برنامه های بعد از بازنشستگی پرسیدیم که پاسخ داد: سعی می کنم به کارهایی مانند: مطالعه و نوشتن و سایر کارها که فرصت انجام آن را نیافته ام بپردازم و سعی کنم هم تعداد سفرهایم به اوز بیشتر کرده و هم مدت زمان بیشتری در اوز بمانم.
دکتر محمود دادوند،تلاش و سخت کوشی را از خصوصیات عبدالعزیز خضری ریاست دانشگاه آزاد و از عوامل موفقیت دانست. وی گفت: با توجه به تلاش هایی که درعرصه های مختلف به ویژه مراکز آموزش عالی و درمانی صورت گرفته است چشم انداز اوز روشن است. دکتر به تجربه دانشگاه پنسیلوانیا در هدف گذاری مبنی بر دریافت اعانه از فارغ التحصیلان خود اشاره کرد و افزود: این دانشگاه در عرض یک سال یک میلیارد دلار جمع آوری کرده و ازاین مبلغ در اموری مانند: ساختمان سازی، خرید زمین، امور تجاری و...سرمایه گذاری کرده و درآمد ان را صرف ارتقای کمی و کیفی دانشگاه کرده است. وی با تقدیر از همت خیرین تلاش دلسوزان ساکن اوز را مکمل همت خیرین دانست و ازاین که اطلاعات بیشتری از آبادانی شهر به دست آورده تقدیرکرد.
متخصص اعصاب وروان اوزی ساکن آمریکا، در مورد روند روبه رشد علم گفت: علم شیب صعودی مستمر دارد. پزشکی، ژنتیک و سلول های بنیادی رشد چشمگیری داشته اند و تا 5 سال آینده ممکن است درمان سرطان کشف شود وشیمی درمانی متروک شود. در 10 سال آینده ممکن است قلب های جدید برای انسان از طریق سلول های بنیادی ساخته شود. اگر بتوانیم تا 20 سال آینده زنده باشیم ممکن است مواردی مانند: فراموشی و آلزایمر درمان شده و نه تنها از پیری جلوگیری شده بلکه شاید بتوان انسان را به دوران جوانی برگرداند و متوسط سن را به بالای 100سال افزایش داد. وی متوسط سن را درحال حاضر درآمریکا 76 سال برای مردان و 81 سال برای زنان اعلام کرد.
وی در پایان گفت و گوی کوتاهش که بارها مجبور بود ما را ترک کرده و به حضور میهمانان برسد گفت: به عنوان یک اوزی قدرشناس نیروهای تلاشگر و خدوم شهر هستم و ازاین که شاهد تحول و پیشرفت شهر هستم خوشحالم و برای همگان آرزوی موفقیت دارم.
خانواده دادوند خانواده ای تحصیلکرده و فرهیخته هستند. علاوه بر دکتر محمود دادوند، برادرش دکتر عبدالعزیز خضری استاد ارولوژی، مهندس احمددادوند، مهندس ابراهیم دادوند و دکتر حبیب الله دادوند که همگی از تحصیلکردگانی هستند که بعضا وی را همراهی می کردند و فرصت دیدار و گفت وگوی محدود با آن ها فراهم شد. همگی ایده ها و تجارب ارزنده ای داشتندکه امیدواریم بتوان در فرصت های بعدی گزارشی داشته باشیم. در زمان دیدار با دکتر دادوند از آشنایی با دکتر منصور پیرزاد و ملیحه فقیهی و سخنان آنان نیز بهره مند شدیم.
دکتر محمود دادوند 8 فروردین اوز را ترک کرد اما این تنها وی نبود که اطلاعاتی از اوز و منطقه به دست آورد بلکه ما نیزدرس تواضع وفروتنی و قدرشناسی را از متخصصی آموختیم که در آمریکا زندگی می کند اما دلش برای زادگاهش می تپد و پیشرفت و تحولات اوز وی را خوشحال می سازد. وقتی از درخواست گفت و گو کردیم علیرغم وقت محدود با روی گشاده پذیرفت. وقتی از خدماتش گفتیم آن را بسیار ناچیز شمرد. دیدیم وشنیدیم که قدر شناس کسانی است که خودش نیازی به آنان ندارد اما می داند آنان برای زادگاهش تلاش می کنند و معتقد است قدر شناسی از انسان های صادق یعنی قدرشناسی از خالق انسان ها.