محمدصدیق پیرزاد: در نوشته های کتب و مجلات می خوانیم که: پستخانه ایران به نام (پستخانه جلیله) از هفتم مرداد 1313 شمسی در ساختمان تازه خود واقع در خیابان سپه سابق سه راه خیام که در روز پنجم مرداد 1313 گشایش یافته بود به کار روزمره خود پرداخت. کار ساخت این عمارت با هزینه ای برابر با مبلغ پانصد هزار تومان به مدت شش سال طول کشید. ایران نخستین کشور جهان است که پستخانه دایر کرده است.

سابقه تاسیس پستخانه در ایران به زمان داریوش هخامنشی در چهارم جولای سال 489 پیش از میلاد باز می گردد و پستخانه آمریکا شعار 2500 ساله آن را بر سردر خود نصب کرده است. ارزش جابجائی مطالب کتبی، قبلا در مقاله ای به عرض خوانندگان عصراوز رسیده که حتی از کبوتر نامه بر هم صحبتی کرده ام و اما ایجاد پست و پستخانه در اوز از همان اوایل کار سلطنت پهلوی امری لازم دانسته شد و با همت زنده یاد حسن ابراهیم پرهام پست ملی در اوز به وجود آمد تا اینکه بعدها اداره پست به اوز داده شد و تا آنجا که حافظه ام یاری می نماید اولین رئیس پست مرحوم محمد ابراهیم شافعی پدر عبداله شافعی بود که در منزل شخصی اش به این کار مشغول شد.

افرادی که سمت چاپاری یعنی حمل پاکتها و بسته ای پستی به لار داشتند و پیک پست نام گرفته بودند عبارت بودند از زنده یادان حاج عبداله نظری، محمد حبیب قاری و محمدامین امیری. افرادی را که نام بردم با داشتن یک راس الاغ و بعدها احیانا با ماشین های عبوری از اوز به لار و بازگشت به اوز کیسه پستی را حمل می کردند. خوب به یادم مانده که جنب در ورودی منزل رئیس پست (شافعی)دریچه ای تخته ای بود و روزهای معینی از هفته بعدازظهر مردم جلو این دریچه حضور پیدا می کردند و با خواندن پاکت و بسته ها و روزنامه های رسیده به نام افراد به دست صاحبانشان می رسید.